Wie zou je zijn zonder Ego?

Een tijdje terug dacht ik te weten wie ik was. Als ik me verdrietig voelde dacht ik: “Ik BEN verdrietig”, maar dat bleek een emotie te zijn. Ik kon er naar kijken, het ervaren, het voor me neer leggen. Hoe kon ik iets zijn als ik het voor me neer kon leggen?

Ontwakingsproces

Daarnaast had ik mezelf nog allerlei identiteiten aangemeten als zangeres, muzikant, componist, vrouw, kind van mijn ouders, schorpioen, etc.. maar door het ontwakingsproces ontdekte ik dat ik geen ‘wie’ ben, maar een ’wat’.

Wat ben ik?

Een boeiende reis ontvouwde zich toen ik op zoek ging naar het “Wat ben ik?” Regelmatig ging ik zitten in mijn kamer of in de natuur en stelde mezelf keer op keer de vraag. “Wat ben ik?” en langzaam kwamen de antwoorden: Een ‘Aanstuurder van mijn lichaam’, ‘Aanwezigheid’, een ‘Waarnemer’ van al dat zich aandient, ‘Liefde’, ‘Energie’. Ik kwam in contact met mijn ziel! Wat tot nog toe een woordje was en geen idee waar het ding zat, ervaar ik nu te zijn. Ik heb geen ziel, ik BEN een ziel in een mensenpakkie. In plaats van dat ik altijd dacht dat ik een mens ben met een ziel.

Ego

Maar er zat nog iemand aan het roer van mij. Iets te vaak naar mijn zin 😉 Hij schuilt in vele namen, maar voor de meesten bekend onder de naam ‘Ego’. Tijdens mijn reis naar binnen ontmoette ik ‘Ego De Beschermer’. Een verdomd fijne vrind dat me waarschuwt als er gevaar dreigt. Die zorgt dat ik vooruitstrevende dingen onderneem. Maar er was ook dat andere Ego; ‘De Verhalenverteller’. ‘De Gekwetste’. Een stem in mijn hoofd die zinnetjes influistert als “Zie je wel? Niemand houdt van mij”. … “Ik ben niet goed genoeg”. Die dacht in tekorten. Zich aangevallen voelde, moest verdedigen, gelijk wilde krijgen, bezig was met het verleden en toekomst, angst had, beperkende overtuigingen.

Rotjong

Een bloedhekel had ik aan het rotjong, tot ik erachter kwam dat het mijn innerlijk, gewonde en ongezien kind was in mij, dat niets liever wil dan gezien en gehoord te worden. Ik ontdekte dat als ik de tijd nam naar haar te luisteren ik de leiding kon nemen en zij steeds rustiger werd. En ze bracht me ook verder. Want al die schaduwverhalen die ze in mij omhoog haalde, maakte dat ik oude onopgeloste (pijnlijke) ervaringen ging opruimen. En hoe meer ik dat deed, hoe meer ik mijn authentieke zelf ontdekte.

Rollercoaster

Vanaf dat moment werd mijn leventje even een rollercoaster. Van zielsgelukkig, blissfull zeggen ze in het Engels, vanwege de prachtige inzichten over de geheimen van het Grote Mysterie, tot diep, diepe dalen omdat mijn Ego (Het Innerlijk Gekwetste Kind) steeds dieper met de lepel ging roeren om het onderste boven te krijgen. Het was even flink aanpoten om al die ervaringen die ik niet verwerkt had om op te ruimen en te transformeren in liefde en licht. In het begin voelde het als teleurstelling als ik zo’n donkere bui had, want hoe kon ik me toch nog zo voelen als ik inmiddels wist wat mijn Ware Zelf was? Ik ontdekte dat op het moment dat je meer in contact komt met je echte zelf en met de liefde die je bent, het Ego ineens peentjes poept ;-).

Meer contact met jezelf

Het is de taak van ons Ego om ons te beschermen tegen pijn en tegen alles dat buiten ons ligt. ALLES! Een ander, een situatie en vooral pijn. Maar alles buiten mij, is wel heel veel, dus hierin schiet hij regelmatig door! Want zolang er geen sabeltandtijger achter je staat, je niet een donker steegje inloopt of in een oorlogsgebied woont, is er geen daadwerkelijk gevaar en is Ego eigenlijk werkeloos. Hoe meer jij het contact met jezelf hersteld, hoe gelukkiger je wordt.

Ego voelt zich ondervoed

En omdat er steeds minder daadwerkelijke pijn is zoals wellicht in je verleden, voelt Ego zich ondervoed en gaat graven in je verleden om te zien of er een situatie in het nu is dat er op lijkt. Het voedt zich namelijk met Angst. Dat het weer gebeurd, die pijn die je toen had. Het ziet niet dat jij niet meer de jij bent van toen. En die ander ook niet meer die ander. Dat elke situatie uniek is en nooit dezelfde kan zijn als die in het verleden toen je pijn ervoer.

Wat zou ik zijn zonder Ego?

Zonder Ego zou je dood zijn, laten we dat voorop stellen. Dus in plaats van hem een eikel of eikelin te noemen, ben ik erg dankbaar dat hij er is. Bovendien heb ik geen keus. Het is een ingebouwd systeem. Wat ik wel kan gaan doen is gaan praten met de kleine in mij. Haar zien en horen zodat ze geen behoefte meer heeft om te stampvoeten en gillen. En hoe stiller ze wordt, hoe stiller dat gebabbel in mijn hoofd, hoe meer ruimte mijn Hogere Zelf krijgt me inzichten te geven, rust en innerlijke vrede, een gevoel van liefde.

Ego is overal

Het is niet altijd even gemakkelijk, want doordat Ego zo’n grote rol in ons leven heeft gekregen, in de maatschappij, opvoeding, films, boeken, politiek, mensen overal om ons heen, worden we regelmatig op de proef gesteld door Ego’s om ons heen. Velen zijn vergeten gewoon te ZIJN. Aanwezig. In het hier en NU en reageren onbewust als we zijn vaak vanuit ons Ego. Want dat is wat ons is geleerd.

Ego is sluw

Het is grappig hoe ontzettend we met Ego verweven zijn. Zeg maar eens “Gisteren” en iedereen ziet gelijk een mentaal plaatje over iets dat gisteren gebeurde. En met dit kleine voorbeeld mis je al het huidige moment! 😉 Ego is trouwens ook sluw. Het heeft voor alles een achterdeur strategie en haal er van alles bij door middel van herinnering en gedachten.

Ego in memorylane

“Die en die deed dat ‘vorige week’, ‘gisteren’, ‘in 1992”… >EGO! “En ik zal hem daar NOOIT voor vergeven”…“Ik zal mezelf daar ALTIJD aan helpen herinneren, aan IEDER woord dat ze toen zei en ik zal het ALTIJD bij me dragen en pissed off zijn VOOR DE REST VAN MIJN LEVEN en ik zal het in mij laten rotten, als een zweer in mij laten wroeten en mijzelf hiermee tot een negatieve energie maken”… Weet je het zeker? Wil je zo door het leven gaan? Niet toch? Bovendien zijn woorden als “altijd”, “nooit”, “iedereen”, “niemand” in deze context niet waar.

Is het waar?

Alsof situaties altijd hetzelfde gaan? Nooit kunnen veranderen? Is het waar dat niemand naar je luisterde? Iedereen je in de steek liet? Echt iedereen? Maar eerlijk is eerlijk, ook ik heb me schuldig gemaakt door het verleden in mijn gedachten maar te laten malen en malen en malen. “Zij dit en zij dat! En toen….” brrr. Waarom zou ik dat doen? Als ik nu een bakje koffie met overheerlijk melkschuim aan mijn lippen kan zetten? Als ik ‘s ochtends met mijn hoofd nog in de warme veilige dekens kan genieten van een zwart wit vogeltje dat net zo mooi als een mereltje mij iedere dag om 07:07 zingend wakker maakt. Als ik NU mijn hart kan laten vullen met liefde, ieder moment van de dag, onafhankelijk van wat of wie dan ook, waar ik ook ben?

Sttttt, stil maar schatje

Hoe meer ik in het nu kwam en hoe meer ik opruimde wat niet van mij is, hoe meer ik bij mijn authentieke ik uitkwam, hoe vaker ik ervoer dat liefde niet een gevoel is (voor iets of iemand), maar een staat van zijn. Ik ontdekte, als ik Liefde ben, maak ik me dan nog druk over wat iemand anders van mij vindt? Of hij/zij wel of niet van mij houdt? Als ik Aanwezig ben in het hier en nu, maakt het dan nog uit wat die en die een week geleden over mij zei?

NU!

Kleine kinderen en dieren laten ons dagelijks zien wat het is om gewoon te zijn. Je bent in gesprek met een peuter, er komt een vlinder voorbij, “Hey!” en weg is ie 😉 De poes zit op schoot, ze zit met haar pootjes op je borstbeen en kijkt je liefdevol, spinnend aan… Ze is net bij de dierenarts geweest wat stressvol en heel vervelend was. Maar nu is ze thuis. Bij jou en “Hey! Een bromvlieg!” Ze springt en vangt hem vakkundig met twee pootjes uit de lucht; Aanwezigheid 😉 Ze tonen het dagelijks aan ons, maar we zien het niet altijd. Voor hen is het altijd NU. En nu… je weer een regel verder bent 😉

Ego op schoot

Heb je dergelijke gedachten over iemand of iets? Ben je boos, verdrietig, blijft je hoofd maar zinnetjes herhalen. Ben NU! Ben aanwezig van alles wat NU is. Ben de Waarnemer en zet het Ego op je schoot als het gekwetste en niet geziene kind. Praat ermee: “Dank je wel dat je me wilt beschermen schattie, maar nu gaan we even genieten van het zonnetje en het bakje koffie met schuim.”

Liefs Josie Kneepkens
 

————————————————————————————————————

★ Save the Date Early Birds ★


Op zondag 1 oktober as. vindt in Amsterdam de volgende Shine! Circle Sessie plaats! We hebben weer een geweldig programma met als thema: Naar meer Zelfliefde!

We gaan actief aan de slag met dit onderwerp en gastspreker Jan Geurtz geeft een interactieve lezing.

Ook werken de volgende coaches en trainers mee aan de dag: Deborah van Aelst (van de dagelijkse Dagenergie), Marjolein Fletterman, Ester de Vos en Caroline Laan (initiatiefnemer)

Wil jij dus een dag lang geïnspireerd worden en aan de slag met dit onderwerp?

Tot 3 september as. koop je jouw Early Bird ticket tegen een tientje korting.

Meet you in de Circle ladies!


Ga voor programma info en ticketverkoop naar:

shine-circle-sessie-1-oktober-2017

3 Comments

  • Angel schreef:

    Ik voel je ..ik ben ook schorpioen die staan bekend om de innerlijke strijd. Het wordt daarom ook het zwartste teken van de dierenriem genoemd. Ik kon mezelf vinden in de oude astrologie waardoor ik mezelf heb gevonden.

  • Josie schreef:

    De strijd heeft me uit eindelijk krachtiger gemaakt. Ik ben heel dankbaar dat ik een schorpioen ben. Om dat wat onder zit boven te halen zodat het kan transformeren.

  • Daisy schreef:

    Wederom een geweldig artikel. Liefde is allesomvattend. Liefde is idd een staat van zijn. Geweldig gevoel, dan net maakt het niet meer uit if iemand je afwijst of als er iets gebeurd, je bent hier nu… In het NU waar je kan ZIJN. ?❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *